เวลาเราเกลียดใคร เรามักคิดว่าเรากำลังผลักเขาออกไป แต่ในทางจิตวิทยา ความเกลียดคือสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นพอ ๆ กับความรัก ยิ่งเกลียดเรายิ่งจดจ่อ ยิ่งขุดคุ้ย และยิ่งให้ค่าจนเขากลายเป็น "แขกที่ไม่ได้รับเชิญ" ที่แวะเวียนมาในหัวเราตลอดเวลา
2. กฎของการเลียนแบบโดยไม่รู้ตัว (Mirroring)
ข้อนี้อันตรายที่สุดครับ เมื่อเราหมกมุ่นกับพฤติกรรมของใครสักคนเพื่อจับผิดหรือระบายแค้น สมองเราจะจดจำแพทเทิร์นนั้นไว้ นานวันเข้าเราจะเริ่มใช้คำพูด ท่าทาง หรือตรรกะแบบเดียวกับคนที่เราเกลียด เพราะเราขลุกอยู่กับพลังงานแบบนั้นนานเกินไปจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของบุคลิกเราเอง
3. พื้นที่ในใจมีจำกัด อย่าให้ใคร "เช่าฟรี"
หัวใจและสมองของเรามีพื้นที่จำกัดสำหรับความสุขและความคิดสร้างสรรค์ การเก็บความเกลียดไว้ก็เหมือนการยอมให้คนที่เราไม่ชอบมาเช่าที่พักในใจแบบ "ไม่จ่ายค่าเช่า" แถมยังทำห้องรกและทำลายสุขภาพจิตเราอีกด้วย การไล่เขาออกไปจึงเป็นการทวงคืนพื้นที่ส่วนตัวของคุณกลับมา
4. "การให้อภัย" คือเครื่องมือของผู้ชนะ
การให้อภัยในที่นี้ไม่ใช่การยอมรับว่าสิ่งที่เขาทำนั้นถูก หรือการกลับไปเป็นเพื่อนกัน แต่คือการส่ง "หนังสือแจ้งย้าย" เพื่อบอกว่า "ฉันจะไม่ยอมเสียเวลาและพื้นที่ในชีวิตให้คุณอีกต่อไป" การให้อภัยคือการปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระ ไม่ใช่การยกโทษให้เขา แต่เป็นการกู้คืนความสงบสุขให้ตัวเองครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น