ในมิติจักรวาล ความสัมพันธ์ทุกอย่างมี “รหัสพลังงาน” เป็นของตัวเอง
และรหัสพลังงานที่ผูกกันแน่นที่สุด คือพลังของคนในบ้าน
พลังที่เชื่อมกันตั้งแต่ลมหายใจแรก
พลังที่ผูกอยู่ในกรรมดีกรรมรักหลายภพหลายชาติ
พลังที่คนนอกไม่มีวันแทนที่ได้
แต่เมื่อมนุษย์โตขึ้น
สนามพลังภายนอกจะเริ่มดึงดูดเรา
คำหวานจากคนไกลให้ความรู้สึกดี
คำยกย่องจากคนอื่นทำให้ใจพอง
จนบางครั้งเราหลงคิดว่า “คนนอกเข้าใจเรามากกว่า”
ทั้งที่ในกฎจักรวาล
พลังงานภายนอกคือพลังชั่วคราว
มีทั้งจริงและปลอม
เหมือนเงาที่ทาบตัวเฉพาะตอนมีแสง
หายไปเมื่อความมืดมาเยือน
แต่พลังคนในบ้าน
คือพลังที่ตามคุ้มครองแม้ในวันที่เราอ่อนแอที่สุด
คือแรงสั่นสะเทือนที่เตือนให้เรายืนขึ้นใหม่
แม้จะไม่ได้พูดเพราะ
แม้จะแสดงออกไม่เก่ง
แต่พลังงานรักนั้น “จริงกว่า” และ “นานกว่า” ทุกสิ่งที่คนนอกเคยให้
จักรวาลจึงเตือนเสมอว่า
อย่าให้อารมณ์ชั่ววูบจากคนนอก
ทำให้เราตัดสายพลังงานบ้านตัวเอง
เพราะเมื่อสายพลังนี้ขาด
ชีวิตจะวูบ จะเหนื่อย จะล้มง่าย
เหมือนต้นไม้ที่ถูกถอนจากดิน
แต่เมื่อเรากลับมาให้ค่าคนในบ้าน
พลังงานฐานรากจะกลับมานิ่ง
เส้นทางจะค่อย ๆ สว่าง
สิ่งดีจะเข้ามาเร็วขึ้น
เพราะจักรวาลตอบสนองคนที่ “รักษาต้นทางพลังงานของตัวเอง” เสมอ
อย่าเห็นคนนอกดีกว่าคนในบ้าน
เพราะในวันที่โลกสั่น
มีเพียงพลังในบ้านเท่านั้น…ที่ยืนอยู่กับเราไม่เคยหายไป
Cr. เพจมิติเวลา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น